न्यौपाने कान्छा शोभाखर को एक गजल

खोटो रैछ भाग्य मेरो लेख्दा खेरि छलेछ कि
त्यति बेला दैब को नै राज मात्र चलेछ कि //

नत्र भने तल माथि हुन्थे होला पक्का केहि
... दैब संग डराएर भाग्य लेख्ने ढलेछ कि ///

न त मैले लेख्ने अब न त उस्ले लेखो पहिले
भाग्ये लेख्ने पाना हरु आगो माथि जलेछ कि //

कति दुख आई लागो आसुको नै ताल बन्यो
मेरो भाग्य माथि सबै पिडा हरु मलेछ कि

सत्य नास भाको रैछ केहि पनि छैन यता //
सुन्दर त्यो बोट माथि अईजरु फलेछ कि ///

न्यौपाने कान्छा शोभाखर
पर्बत