मानन्धर अभागी को एक गजल

गजल ~~~~~~~~~~

पल पल दुखेर नै , आमाको छाती पोल्दो हो
जानु कहिले – कहिले , नारायण भनी बोल्दो हो

ठूलो भाग खानलाई , कत्ति हतारिएको हो
अर्केले खाइदेला भनी , भित्र – भित्रै जल्दो हो

आफूलाई जन्म दिने , आफैलाई भार भएछ
पन्छाउन नपाएर , मन साह्रै गल्दो हो

भित्रै देखि खुसी हुँदै , दिउँसै सपना देख्न थाल्छ
म¥यो भनेको बिउँझिदा , स्वयं आफै ढल्दो हो

बढी भाको आमाको काख , त्यो काख राख भएन
गिद्धले सिनो कुर्दा – कुर्दा , थाकेर नै चल्दो हो ।

– © मानन्धर अभागी ।